วันนี้เมื่อปีที่แล้ว

วันนี้เป็นวันเผาของเธอ ในงานผมเจอคนรู้จักมากมายที่ ไม่รู้จักก็เยอะ
น่าแปลกที่ผมไม่ได้ร้องไห้ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร

งานดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้า ไม่รู้ว่ามันเป็นปกติอย่างนี้อยู่แล้ว หรือว่าเวลามันจะ
กลั่นแกล้งผมอีก มันเหมือนเป็นการตอกย้ำให้ผมต้องยอมรับว่าเธอได้จากไปแล้ว
มันไม่เหมือนกับมีคนเอาค้อนฟาดใส่ผม แต่มันเหมือนกับโดนมีดค่อยๆบรรจงเสียบแทง
ลงไปบนเนื้อ ให้เลือดค่อยๆไหลย้อยลงมาตามผิวหนัง มันคือความทรมานที่แสนยาวนาน
ผมอยากให้มันผ่านไปเร็วๆเหลือเกิน ไม่อยากจะยืนอยู่ตรงนี้ ในสถานที่นี้แล้ว อยากจะวิ่ง
หนีออกไปให้ไกลๆ ไม่อยากเจอหน้าผู้คนเลยในเวลานั้น...


edit @ 2005/11/14 21:49:08

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

it's Sad sToRy !!!

- no comment -

#1 By MinG NarakK (58.10.168.125) on 2005-11-16 00:06

แวะมาดู...
แย่เนอะ...ไม่ร้องไห้ ไม่แปลกหรอก
ผู้ชายน้ำตามันหยดยาก...แต่ปวดใจง่าย

#2 By หมูทอดซามะ on 2005-11-16 01:12

T-T
เข้าใจเลยพึ่งไปงานศพมาเนี่ย
เสียใครซักคนไปมันเศร้าเนอะ

#3 By thegu on 2005-11-20 08:54