วันที่ไม่อาจลืม
posted on 11 Nov 2005 21:40 by gatkung in myDiaryวันนี้เป็นอีกวันที่แตกต่างไปจากวันอื่นๆ เริ่มด้วยการไปตักบาตรที่ตลาดแถวบ้าน
ซึ่งร้อยวันพันปีผมไม่เคยจะตักบาตรเลย วันนี้ผมไปทำบุญให้คนสำคัยของผม2คน
หนึ่งคือ เพื่อนคมของผม ผมรู้จักกับมันมา6ปีด้วยกัน เรียนม.1ห้องเดียวกัน
เรียนม.ปลายแผนเดียวกัน เรียนมหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน อยู่กับมันมานานมาก
เรียกว่านานที่สุดเลยก็ว่าได้ แต่ก็ไม่สนิทกะมันอยู่ดี มันมีกลุ่มเพื่อนของมัน
ผมมีกลุ่มเพื่อนของผม แต่เราก็ยังคุยกันเช่นดังเพื่อนคนนึง
การจากไปอย่างกะทันหันของมัน ทำให้ทุกคนช๊อค มันเป็นคนดีมีแต่คนรักคนชอบ
แน่นอนว่ามันจะอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไป .....แด่เพื่อนคม
สอง คนๆนี้เป็นคนสำคัญคนนึงของผมก็ว่าได้ ผมเสียใจมากกับการจากไปของคนๆนี้
วันนี้เป็นวันครบรอบ1ปีที่คนๆนี้จากผมไป ผมได้แต่หวังว่าเค้าคงจะสุขสบายดี
และไม่มีห่วงอะไรอีกในโลกใบนี้ ผมคงได้แต่พยายามไม่คิดถึงเค้าให้มากไปกว่านี้
เพราะเมื่อใดที่คิดขึ้นมา ผมก็มีแต่เจ็บปวดหัวใจเท่านั้นเอง ผมคิดว่าเค้าคงไม่อยากจะ
เห็นตัวเค้าเป็นสาเหตุให้คนๆนึง เช่นผม ต้องทุกข์ทรมานเพราะเค้าอยู่ร่ำไป
......แด่คนที่ผมไม่อาจลืม
หลังจากไปทำบุญ ผมก็กลับไปนอน แปลกที่ผมหลับได้ทั้งที่เมื่อคืนนอนไม่หลับเลย
คงเป็นเพราะเพลียมากมั้ง ตื่นมาก็ไปที่มหาลัย
ผมรู้สึกดีใจนะ ที่เพื่อนๆเป็นห่วงผมที่เมื่อวานผมไม่ได้ไปเรียน
อีกใจนึงก็รู้สึกผิด ที่ทำให้เพื่อนเป็นห่วง ขอโทษ พวกแกตรงนี้เลยนะ - - เราผิดไปแล้ว
ขอสัญญาจากนี้ เราจะเข้มแข็งกว่านี้ เราจะพยายามเป็นที่พึ่งให้พวกแก
จะไม่ทำให้พวกแกเป็นห่วงอีก
กลับถึงบ้านด้วยความเหนื่อยล้า นอนไปแต่ไม่หลับ กลิ้งๆอยู่ซักพัก สุดท้ายก็มานั่งหน้า
คอมต่อ แต่แล้วก็ไปนั่งหน้าขวดแสงโสมอีก เหอๆๆ ตอนนี้ขอตัวก่อนนะ ไปซดต่อ55+